Po jakim czasie adoptowany pies cię pokocha? Skąd wiesz, czy twój pies ratowniczy cię kocha? Jak rozpoznać, czy pies jest z tobą związany? Jak długo trwa przystosowanie się psa ratowniczego do nowego domu? Jak radzić sobie z płochliwym psem ratowniczym? Jak uspokoić psa ratownika? Czy jest już za późno, aby związać się z moim Podsumowując to co przeczytałeś powyżej masz w zasadzie trzy wybory właściwej reakcji na krytykę. 1. Asertywny komunikat. Kiedy ktoś wypowiada ocenę/osąd wobec Ciebie informujesz jak to na Ciebie wpływa. Dodatkowo możesz powiedzieć w jaki inny sposób może zwrócić się do Ciebie Twój rozmówca. Jak pomóc dziecku radzić sobie w tej chwili i w dłuższej perspektywie: Zignoruj to. Im mniej uwagi Twoje dziecko przywiązuje do bycia kopiowanym, tym mniej będzie je podsycać. Dołącz do nich! Zachęć swoje dziecko do kopiowania z powrotem w beztroski, zabawny sposób. Bądź bezpośredni. Obejmij to. Pozwól psu obwąchać i tym sposobem poznać gości a dopiero wówczas wejdźcie razem do domu. Ważna jest twoja postawa wobec gości oraz to jak oni zachowują się w stosunku do ciebie. Jeśli pies szczeka na twoich gości, bo się ich boi lub ich nie lubi. Zwróć uwagę na to, czy pies nie szczeka na konkretne osoby oraz na ich zachowanie. Jak zachowuje się zakochany pies? Zakochany pies Prowadzą spokojne życie oparte w dużej mierze na jedzeniu, spacerach, zabawie i spaniu. I nagle następuje w nich zmiana! W czasie kiedy suczki mają cieczkę, psy w ich otoczeniu są niespokojne, popiskują, skowyczą, a nawet odmawiają jedzenia. Po czym poznać że pies mnie nie lubi? Jedynym sposobem jest natychmiastowe wybiegnięcie z nim na spacer, wtedy jest szansa że moja osoba ucierpi jak najmniej. Jak mamy sobie z tym poradzić? Jak mąż wraca do domu później to już tak się nie zachowuje. Zapomniałam dodać, że w domu jeszcze nic nie zniszczył, tylko sika na kafelki, teraz zaczęłam kłaść mu matę. 1. brawo za napisy ( umarl nie zdechl) 2. trza drugiego podobnego do niego kupic ,lub dostac szczeniaka. Andrzejmlkgryf. odpowiedział (a) 03.01.2022 o 19:03: Zobacz 3 odpowiedzi na pytanie: Zmarł mój pies, jak sobie poradzić? Wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy jak ważna dla mężczyzny jest akceptacja. Akceptacja całego jego, takim jakim jest. Dlatego dla mężczyzny bardzo trudnym doświadczeniem jest poczucie odrzucenia. A zwłaszcza odrzucenia przez kobietę którą pokochał i dla której chciał być tym najwspanialszym ze wszystkich. Jak sobie z tym radzić, mówimy więcej w nagraniu o problemach z ekscytacją, tutaj. W domu natomiast, jak przyjdą goście, dobrym pomysłem na początek będzie izolowanie psa od przychodzących osób. Stopniowo ucz psa pozostawania w innym pomieszczeniu w domu, początkowo jak nikt nie przychodzi i na krótkie okresy czasu. ZAMÓW EBOOK LUB AUDIOBOOK: https://niewiem.pl/ Oceniając i komentując wspierasz kanał!http://facebook.com/niewiemalesiedowiemGrupa na fb - https://www.face pLP1gh. Czy pies może być zakochany? Jeśli mamy na myśli uczucia, to z pewnością nie. Pies ulega pobudzeniu pod wpływem feromonów płciowych wydzielanych przez sukę w rui i jego reakcje są instynktowe. Niewątpliwie jednak feromony pociągają za sobą również silne reakcje emocjonalne, a nawet potrafią na długi czas zmienić stan emocjonalny zwierzęcia. Jak się zachowuje „zakochany pies”? Ma słaby apetyt, często leży pod drzwiami i dużo piszczy. Jest niespokojny, wciąż chce wychodzić na dwór. W czasie spaceru wącha każdą trawkę, mało natomiast zwraca uwagę na wszystkie inne bodźce, które zwykle go zajmowały. Niektórym właścicielom takie objawy spędzają sen z oczu, bo wiedzą, że przez kilka lub nawet kilkanaście dni zachowanie psa nie wróci do normy… Kocha, lubi, szanuje Psy różnią się nasileniem popędu płciowego i u niektórych opisane symptomy nigdy nie wystąpią. Zdarzają się nawet takie, które wykazują niewielkie zainteresowanie suką w okresie rui – choć to rzadkie przypadki. Można jednak przypuszczać, że pozytywny stan emocjonalny skojarzony przez psa z określoną suką może wpłynąć na późniejsze relacje między nimi. Czasami widać zmianę w kontaktach między psem i suką po tym, jak wspólnie przeżyły okres rui. Ruja u suki oczywiście wyraźnie wpływa na emocje samca mieszkającego w tym samym domu, nawet jeśli psy się z sobą bezpośrednio nie kontaktują. Poza tym zwykle nie ma konieczności rozdzielenia ich na cały okres cieczki, zatem pies pobudzany jest już w okresie, gdy suka nie jest jeszcze gotowa do kontaktów seksualnych. Po takich doświadczeniach emocjonalnych niektóre psy wydają się traktować sukę ze szczególną atencją, nawet w okresach między rujami – choć nie przejawiają wtedy w stosunku do niej zachowań nie kocha, tej nie lubi Podczas gdy wilki wiążą się w pary pozostające razem najczęściej aż do śmierci jednego z partnerów, to w wypadku psów nie można mówić o monogamii. Większość samców podejmuje próby pokrycia każdej suki, którą napotkają, o ile jest ona w odpowiednim okresie rui. Niewątpliwie istnieją jednak preferencje w doborze partnerów, i to zarówno u samców, jak i u suk. Badanie przeprowadzone na psach żyjących na wolności wykazało, że 17 proc. samców przebywających w towarzystwie suki w rui nie podejmowało prób jej pokrycia. Z drugiej strony tylko 57 proc. samców próbujących pokryć sukę było przez nią akceptowanych. Co ciekawe, sukces samca nie miał związku z wcześniej nawiązanymi relacjami społecznymi i często suka odrzucała psa mającego wysoki status w tylko o jednym To, że pies i suka mogą utworzyć swoistą parę, nie znaczy, że czworonóg mający ulubioną partnerkę społeczną nie będzie wykazywał zainteresowania innymi sukami w rui, z którymi się zetknie. Przypadki szczególnie silnego przywiązania obserwuje się zresztą między psami niezależnie od płci – bo też ma ono bardziej charakter społeczny niż płciowy. Sam fakt, że pies pokryje sukę, najczęściej nie wpływa na późniejsze wzajemne relacje między nimi. Właściciele czasem zastanawiają się, czy mocno zainteresowany „tymi sprawami” samiec, który nie miał jeszcze żadnych doświadczeń seksualnych, nie powinien być dopuszczony do suki, aby mógł zaspokoić swój popęd. Nic bardziej błędnego! Pies, który ma możliwość krycia tylko od czasu do czasu, po takim doświadczeniu przez wiele tygodni myśli tylko o jednym. Na spacerach nie przejawia zainteresowania innymi psami, a nawet zabawą z właścicielem, i koncentruje się na poszukiwaniu śladów suki w rui. Jeśli taką wywącha, staje się bardzo niespokojny. Każda suka w okresie cieczki, nawet jeśli jest niegotowa na przyjęcie samca, doprowadza go do szaleństwa i gdy tylko ma on okazję, podejmuje próby krycia. Inaczej jest w wypadku „zawodowych” reproduktorów lub np. psów wolno żyjących, które mają stosunkowo częsty kontakt z sukami w rui. Te psy nie zawracają sobie głowy sprawami seksu, o ile suka nie jest w idealnym okresie do krycia. Mogą wprawdzie spędzać z nią czas, ale próbę krycia podejmą tylko w odpowiedniej porze, nie tracąc energii na puste działania…Wilcza wierność i… zdrady Stado wilków, nazywane watahą, to zwykle grupa rodzinna złożona z pary oraz ich potomstwa z ostatnich dwóch, trzech lat. Szczenięta wydaje na świat zazwyczaj tylko para rodzicielska, ma to jednak związek ze strukturą grupy: potomstwo z poprzednich lat opuszcza grupę, zanim osiągnie dojrzałość płciową (czyli w wieku 10-36 miesięcy), i zakłada własne rodziny. Jeśli jednak w skład watahy wchodzi więcej niż jeden dojrzały przedstawiciel każdej płci, to zdarza się, że niedominująca samica również urodzi młode. Ojcem szczeniąt zostaje wtedy albo samiec z pary rodzicielskiej, albo ich… wujek. Nie zawsze też ojcem wilczków urodzonych przez dominującą samicę jest jej oficjalny partner. Tak więc choć wilki generalnie uważane są za zwierzęta monogamiczne, to zdarzają się im skoki w bok… Autor: Joanna IrackaPodziel się tym artykułem: to portalu tworzony przez specjalistów, ekspertów ale przede wszystkim przez miłośników zwierząt. Tak naprawdę nie ma dowodów na to, co czuje pies. Są tylko dowody na to jak się zachowuje zapach. Pies posiada olbrzymią przewagę nad człowiekiem pod względem wydolności węchowej. Przewaga ta uwarunkowana jest budową anatomiczną organu węchowego. Powierzchnia tego organu u psa jest znacznie większa, niż ta sama powierzchnia u człowieka, przy czym komórki recepcyjne u psa są liczniejsze. Poza tym układ chrząstek nosowych u psa jest dobrze przystosowany do węchu, podczas gdy układ chrząstek nosowych człowieka działa na zasadzie systemu przegród hamujących dostęp zapachu. Komórki węchowe u ssaków występują w grzbietowo tylnej części jamy nosowej w, tzw. (Nabłonniku węchowym.) - Nabłonnik węchowy Jamnika zajmuje 75 cm2, - Nabłonnik węchowy Owczarka Niemieckiego 150 cm2 - Nabłonniku węchowy Człowieka 2 cm2. Oblicza się, że na tych powierzchniach jest ok: W przypadku Jamników 125 mil. Komórek węchowych. W przypadku Owczarków 220 mil. Komórek węchowych. W przypadku Człowieka 60 mil. Komórek węchowych. A każda komórka psa jest 11500 razy doskonalsza (lepsza). Pies posiada bardzo dużą wrażliwość na zapachy pochodzenia organicznego wydzielane przez ludzi i zwierzęta, bardzo durzą pamięć węchową, według niektórych badaczy ilość zapamiętywanych zapachów przez psa sięga około Posiadają bardzo dużą zdolność różnicowania zapachów. Pies potrafi analizować kilka lub kilkanaście zapachów jednocześnie i koncentrować się tylko na zapachu poszukiwanym. Jeżeli będziemy chcieli dowiedzieć się czegoś na temat, co wchodzi w skład zapachu konkretnej osoby to w tym temacie również są rozbieżności w śród naukowców. Są tacy, którzy twierdzą, że pies podąża tylko po zapachach martwych komórek, których człowiek „gubi” w ciągu minuty ok. 40000. Inni, że zapach ludzki, jako ślad niewidoczny składa się z 401 woni różnych związków chemicznych jest on cechą indywidualną, nie zależną od zachowania, diety, otoczenia itp. przypisaną podobnie jak linie papilarne, każdemu człowiekowi, jest on wrażeniem zmysłowym, wywoływanym w zmyśle powonienia ludzi i zwierząt. Inni z kolei twierdzą, że podąża po zapachu tak zwanego ‘Bukietu” w skład, którego wchodzą różnego rodzaju zapachy tak zwane zespoły zapachów złożonych i zapachy osobiste, oczywiście dokumentują to doświadczeniami i w niektórych przypadkach wykluczając się wzajemnie. Myślę, że przyjęcie teorii, że korzysta ze wszystkiego, co pozwala mu zlokalizować źródło zapachu jest dla szarego przewodnika najlepszym rozwiązaniem. Aby odczuć zapach musimy wciągnąć wonne powietrze do nosa, lub z lepszym skutkiem powietrze musi być aktywnie wąchane, ponieważ w normalnym oddychaniu duża część powietrza omija nabłonnik węchowy. Najniższe stężenie wonnej substancji, wywołujące uczucie zapachu nazywa się stężeniem progowym (lub progiem wyczuwalności). Właściwie nie ma zapachów pozbawionych cech charakterystycznych. Każdy jest inny i co jest godne uwagi, każdy zachowuje swoją odrębność aż do stężenia progowego. Zmiana, jakości zapachu wraz z jego siłą związana jest prawdopodobnie z faktem, że omawiany zapach jest złożony z kilku zapachów o rożnych progach wyczuwalności. W miarę jak zmniejsza się stężenie, poszczególne składniki zostają kolejno eliminowane. Zapach, który zostaje jest ciągle charakterystyczny, ale charakter ten uległ zmianie. Istnieje szereg źródeł wydzielin skóry: gruczoły zapachowe, gruczoły tłuszczowe, gruczoły potowe i szereg innych. Gruczoły potowe wydają się być najważniejszymi w emisji zapachu. W ciągu 24 godzin ciało ludzkie wydziela cm 3 potu. A tylko na jednej podeszwie stopy, człowiek ma ok. 2 milionów gruczołów potowych. Przy sprzyjających warunkach psy mogą wyczuć zapach człowieka i zwierząt na odległość 800-1000 metrów oraz rozróżnić jakąkolwiek woń spośród mieszanki 10-15 innych woni. Oczywiście są czynniki, które pomagają w utrzymaniu się zapachu i takie, które powodują szybsze ulotnienie się go. Do najważniejszych należy temperatura, wiatr, wilgotność, podłoże, czas, i niektóre cechy terenu. Emisja zapachów w schemacie geometrycznym( stożek zapachu) wygląda mniej więcej tak: W powyższej figurze geometrycznej należy brać pod uwagę dwa odcinki AB i CDE. Odcinek AB jest koncentracją cząsteczek wonnych, która jest najsilniejsza w punkcie A, a zmniejsza się stopniowo w kierunku B. W odcinku CDE najwyższy stopień koncentracji znajduje się w punkcie D i stopniowo zmniejsza się w kierunku C i E. 1-Rozchodzenie się molekól zapachowych bez wiatru. 2-W wyniku pracy wiatru 3- W wyniku podnoszenia się temperatury Śnieg i zapach dla psa. • Komórki są wynoszone na powierzchnię przez odparowywanie powietrza w wyniku różnic temperatur pomiędzy ziemią a śniegiem (ziemia ma zawsze wyższą temperaturę) • Szybkość odparowania zależy od różnicy temperatury (im większa tym szybciej) tzw. nachylenie temperatur. • Zapach przesuwa się ścieżką z najmniejszym oporem, często ścieżka ta nie jest bezpośrednio nad zasypaną osobą. W twardej płytowej lawinie z dużymi kawałkami śniegu, zapach ucieka bardziej skutecznie dookoła kawałków niż przez nie. Jeżeli są drzewa w obszarze usunięcia, zapach może podnieść się przez drzewo i gałęzie, które typowo oferują więcej powietrznej przestrzeni., warstwy lodu również powodują odchylenie zapachu. • Im zimniej tym większe nachylenie temperatur. (szybsze odparowywanie) • Nie ma dowodów, że temperatura poniżej 20 stopni może uniemożliwiać lokalizację przez psy. (inne czynniki mogą przeszkadzać np. urazy łap, odmrożenia, zbitki lodu.) • Zjawisko inwersji powoduje, że zapach nie chce się unosić ponad powierzchnię śniegu. • Wiatr ma wpływ na transport cząsteczek zapachu również pod śniegiem. Im mocniejszy tym trudniej psu zlokalizować centrum stożka zapachowego. (rozproszenie cząsteczek) • Czas zasypania – dla doświadczonego psa przy zasypaniu płytkim (do 1m) wystarczy ok. od 2-10min. Przy zasypaniu głębokim musi upłynąć trochę czasu na odparowanie i wydostanie się na powierzchnię zapachu. 1 źródło zapachu 2 Punkt przeniesienia molekuł zapachu w wyniku działania ruchu wody i ukształtowania terenu 1 Źródło zapachu 2 Punkt przesunięcia zapach w wyniku działania wiatru i ukształtowania terenu - Siła wiatru deformuje stożek zapachow 1 i 2 Miejsca zbierania się molekuł zapachu w wyniku działania wiatru , ukształtowania terenu i barier terenowych 1 i 2 Przestrzenie bez zapachu w wyniku działania wiatru ukształtowania terenu i barier terenowych. 1 i 3 Miejsca zbierania się molekuł zapachowych 2 przestrzeń bez zapachu 4 oddalony stożek zapachowy Praca na wodzie pod prąd wody i pod wiatr A wpłynięcie w stożek zapachu. Praca na wodzie pod prąd wody ale z wiatrem A wpłynięcie w stożek zapachu źródło zapachu pod wodą przenoszenie molekuł zapachu przez nurt i wiatr pracujących w tych samych kierunkach źródło zapachu pod wodą zmiana przenoszenia molekuł zapachu w wyniku zmiany kierunku pracy wiatru w stosunku do nurtu Życie byłoby o wiele prostsze, gdyby wszyscy mówili tym samym językiem. Nie tylko ludzie, ale i zwierzęta. No, może nie koniecznie chcemy wiedzieć, co ma do powiedzenia latający nad nami komar. Jednak, gdyby inne ssaki potrafiły mówić, nie byłoby źle :)Jednak, jak się okazuje, nasi domowe pupile potrafią świetnie mówić, tylko my nie potrafimy słuchać. Kiedy tego się nauczysz, życie z pupilem będzie naprawdę Gdy pies wpatruje się w twoje oczy oznacza, że bezgranicznie cię kocha. To jak buziak od psiaka. 2. Kiedy pies przynosi ci swoją ulubioną zabawkę, nie koniecznie chce, być ją mu rzucił. To znak, że tak cię kocha, że chce, żebyś i ty się nią pobawił. 3. Jeśli pies woli spać z tobą, niż na własnym posłaniu to oznacza, że jesteś dla niego najważniejszy. Ten artykuł ma więcej niż jedną stronę. Przejdź na kolejną, by czytać : Psy odczuwają całą gamę emocji, w tym zazdrość. Uczucie to ma jednak u czworonogów inne podłoże niż u ich opiekunów i może przejawiać się na różne sposoby. Jak manifestowana jest psia zazdrość, na co zwrócić uwagę i jak można jej zaradzić? Spis treści: Jak poznać, że pies jest zazdrosny? O co może być zazdrosny pies? Pies zazdrosny o dziecko – co robić? Pies zazdrosny o partnera Drugi pies w domu – zazdrość o nowego czworonoga Jak poznać, że pies jest zazdrosny? Rozpoznanie psich emocji nie zawsze przychodzi łatwo, bo przecież czworonogi nie potrafią komunikować się z nami werbalnie. Opiekun zazwyczaj zauważa, kiedy zwierzę zaczyna zachowywać się nietypowo. Warto zwracać uwagę na wszelkie odbiegające od normy zachowania podopiecznego, ponieważ mogą być one sygnałem, że potrzebuje od nas więcej uwagi. Sposób, w jaki zwierzę może okazywać zazdrość, zależy od niego samego. Niektóre zazdrosne czworonogi będą bardziej pobudzone, zaczepne i częściej będą niszczyć różne przedmioty, aby tylko zwrócić na siebie uwagę opiekuna. Inne z kolei staną się smutne, stracą apetyt i będą unikały kontaktu. Oznaką nieradzenia sobie z emocjami może być też u zwierząt załatwianie potrzeb fizjologicznych w przypadkowych miejscach oraz agresja w stosunku do osoby lub zwierzęcia, którego pojawienie się wywołało zazdrość. O co może być zazdrosny pies? Na początek ważne jest ustalenie, co jest przyczyną pojawienia się uczucia zazdrości u psa. Najczęściej jest nią niezaspokojenie potrzeb behawioralnych psa z powodu zmian, jakie zaszły w otoczeniu. Najczęstsze powody psiej zazdrości to: pojawienie się małego dziecka to dla czworonoga bardzo stresujące przeżycie. Gdy w jednym domu mieszkają zazdrosny pies i noworodek, może dochodzić do niepożądanych zachowań zwierzęcia względem dziecka. Ważne jest więc odpowiednie przygotowanie psa do pojawiania się nowego członka rodziny i odpowiednie zapoznanie go z dzieckiem już po przybyciu do domu oraz kontrolowanie zachowania psa wobec malucha; nowy partner lub współlokator. Każda nowa osoba w domu może wywołać uczucie zazdrości, szczególnie kiedy mówimy o relacji romantycznej. Jeśli nagle zaczynasz poświęcać więcej czasu drugiej osobie, a pies schodzi na drugi plan, zazdrość na pewno się pojawi; nowy pies lub kot w domu. Wydaje Ci się, że nowy pies będzie wspaniałym kompanem Twojego czworonoga? Nie wszystkie zwierzęta od razu akceptują nowych kolegów, szczególnie jeśli mowa o szczenięciu, które bardzo absorbuje opiekuna. Na szczęście możesz złagodzić negatywnie emocje! Dowiedz się, jak to zrobić. Pies zazdrosny o dziecko – co robić? Czas radosnego oczekiwania na nowego członka rodziny warto przeznaczyć także na przygotowanie do tego psa. Czworonóg, który dotychczas był oczkiem w głowie i mógł liczyć na uwagę opiekunów, ciężko zniesie nagłą zmianę ich zachowania. Pies zazdrosny o niemowlę to spory problem. Już w czasie ciąży warto powoli przyzwyczajać zwierzę do większej samodzielności. Dzięki temu po pojawieniu się dziecka zmiana nie będzie dla niego mocno odczuwalna. Jeśli czworonóg nigdy wcześniej nie miał do czynienia z małymi i hałaśliwymi dziećmi, czas zabrać go do znajomych, którym niedawno urodziło się dziecko. Zachowanie małego człowieka nie będzie szokujące i stresujące, gdy wcześniej zwierzę zapozna się z nim. Gdy tego nie zrobimy, atmosfera w domu może być napięta. Po narodzinach dziecka, ale jeszcze przed jego przybyciem do domu, warto przynosić ze szpitala noszone przez malucha ubranka i pieluszki, aby pies mógł przyzwyczaić się do zapachu nowego członka rodziny. Pierwsze tygodnie z noworodkiem potrafią być nieprzewidywalne, pełne nieprzespanych nocy i zajętych dni. Mimo wszystko trzeba postarać się o to, aby zapewnić psu stały plan dnia. Regularne spacery i czas na zabawę są dla czworonoga bardzo ważne, szczególnie kiedy wokół dzieje się tak dużo nowych rzeczy. Nie wykluczaj psa z codziennego życia! Młodzi rodzice czasami obawiają się reakcji czworonoga, nie pozwalają mu zbliżyć się do dziecka czy nawet przebywać w tym samym pomieszczeniu. To duży błąd, który sprawia, że zwierzę czuje się odtrącone, a sytuacja staje się bardziej napięta. Pozwól psu uczestniczyć w normalnym, rodzinnym życiu. Gdy pies jest zazdrosny o dziecko, warto skonsultować się z behawiorystą. Prawie wszystkie sytuacje można rozwiązać z pomocą specjalisty. Rzadko zdarza się, aby trudna sytuacja na linii pies – noworodek w domu nie była możliwa to rozwiązania. Pies zazdrosny o partnera Jeśli do tej pory Twój pies miał Cię na wyłączność, nagłe pojawienie się kogoś obcego, kto zabiera całą uwagę opiekuna, na pewno wywoła zazdrość u czworonoga! Jeśli pies jest zazdrosny o pana, zazwyczaj wynika to z nieświadomego odsunięcia czworonoga na dalszy plan. Psu, który dotychczas był w centrum zainteresowania i miał miłość opiekuna tylko dla siebie, nie jest łatwo zaakceptować takiej sytuacji. Jak rozwiązać ten problem? Warto popracować nad pozytywnymi konotacjami. Nowy partner powinien kojarzyć się czworonogowi z zabawą, spacerami i smaczkami! Jeśli nowa osoba będzie źródłem pozytywnych emocji, pies będzie do niej podchodził z miłością i radością. Sytuacja komplikuje się jednak wtedy, kiedy nowy partner nie przepada za psami albo wręcz się ich boi. W takim przypadku należy pracować nad ostrożnym i powolnym zaznajamianiem i zbliżaniem psa i partnera. Doskonale sprawdzi się metoda małych kroków i wzajemne poznawanie się, co pozwoli opanować niechęć obu stron. Pamiętaj jednak o tym, aby nie zmuszać psa do kontaktu z nową osobą, jeśli nie ma na to ochoty. Czasami zwierzę potrzebuje kilku dni, żeby przyzwyczaić się do nowych zapachów i rytmu dnia. Drugi pies w domu – zazdrość o nowego psa Pojawienie się drugiego psa w domu nie zawsze ucieszy Twojego czworonoga. W końcu teraz będzie musiał się Tobą dzielić! Szczególnie starsze psy, które od zawsze lub od dawna nie musiały na co dzień znosić towarzystwa innych psów, mogą czuć się z tego powodu bardzo zazdrosne. To, że Twój pies jest towarzyski i chętnie bawi się z innymi czworonogami na spacerze, nie oznacza, że zaakceptuje „obcego” na swoim terenie. Co zrobić, kiedy pies jest zazdrosny o drugiego psa? Daj zwierzętom czas na poznanie się i nie wymuszaj kontaktu. Najlepiej, aby pierwszy kontakt miał miejsce poza mieszkaniem, np. w parku podczas spaceru. Jeśli przyprowadzisz drugiego psa od razu do domu, mogą pojawić się konflikty terytorialne. Zadbaj też o to, aby w domu zwierzęta miały odpowiednio dużo prywatnej przestrzeni. Każdy pies powinien mieć swoje legowisko, miskę na jedzenie i wodę, a także swoje zabawki. Poza tym stosuj takie same reguły wobec obydwu podopiecznych. Nie faworyzuj nowego domownika, pozwalając mu na więcej, bo może to eskalować zazdrość i agresję. Zazdrość u psa może wynikać z wielu powodów. Mają one jednak wspólny mianownik – coś się zmienia w otoczeniu czworonoga. Unikanie modyfikacji w różnych aspektach naszego życia nie zawsze jest możliwe, ale warto zrobić wszystko, aby zminimalizować uczucie zazdrości. W tym procesie bardzo ważne jest zaspokajanie potrzeb behawioralnych psa i stopniowe przyzwyczajanie go do mających nastąpić zmian, tak aby nasz czworonożny towarzysz zawsze czuł się przez nas kochany i zauważany. W ten sposób zapewnimy mu komfort funkcjonowania i szczęście, którego przecież pragniemy dla swojego pupila.